Zarysy Kazań

Dlaczego powinniśmy angażować się w misję?

Mat. 28, 18-20;
Mar. 16, 15;
Jan 20, 21;
Rzym 10, 13-15; Rzym. 13, 2-4.

To fakt historyczny, że narody pozbawione Ewangelii doznają więcej nędzy, przestępstw, rozbitych domów, nieślubnych dzieci, wyzysku, korupcji i wojen niż te, które pozwalają na zwiastowanie Ewangelii.

Istnieje rejestr wojen, które mówią, że w ciągu 6.000 lat miało miejsce 14.530 wojen na świecie. To przeciętnie 2,6 wojen na rok. Aby zabić jednego żołnierza, cezara kosztowało to 0,75$. Napoleona kosztowało to 3.000$. W czasie I Wojny Światowej wydaliśmy 21.000$ na zabicie jednego wrogiego żołnierza. W czasie II Wojny Światowej było to już 200.000$. Współczesne wojny to suma około 1.000.000$ za każdego żołnierza.

Więcej: Dlaczego powinniśmy angażować się w misję?

Dlaczego należy pójść z Ewangelią do dzieci?

Apostoł Paweł w Liście do Rzymian 1, 16 wyznaje, że Ewangelia jest „mocą Bożą ku zbawieniu każdego, kto wierzy”. Ostatnim poleceniem Pana Jezusa było: „Idąc na cały świat, głoście ewangelię wszystkiemu stworzeniu”(Mar. 16, 15).
 
1. Pierwszym i głównym powodem ewangelizowania dzieci jest ostatnie polecenie Pana Jezusa. Chrześcijanie nie mogą ominąć ani inaczej wyjaśnić tego polecenia, jak tylko pójść. Pan Jezus chce, aby dzieci przychodziły do Niego (Mar. 10, 14; Mat.18, 14). Biblijna ewangelizacja oznacza, że musimy ewangelizować wszystkich ludzi, włączając dzieci.
 
2. Dzieci mają duchową potrzebę. Bez Pana Jezusa dzieci są duchowo umarłe. Mają problem grzechu i muszą zaufać Panu Jezusowi!
 
3. Dzieci są w stanie zareagować na Ewangelię swoją prostą i żywą wiarą. Pat Verbal, prowadząca pracę z dziećmi i konsultant International Network of Children’s Ministry konstatuje: 75% do 85% chrześcijan wyznało swoją wiarę przed osiągnięciem 15 roku życia.

Więcej: Dlaczego należy pójść z Ewangelią do dzieci?

Jakiego poselstwa potrzebują dzisiejsze dzieci?

1. Muszą usłyszeć o Bogu

Bóg jest źródłem zbawienia. Dzieci muszą wiedzieć, kim jest Bóg i co On czyni. Dzieci nigdy nie zrozumieją swojej odpowiedzialności za grzech, jeśli nie dostarczymy im wyraźnego obrazu Boga. To dlatego uczymy:

• Bóg ciebie stworzył (Dz. Ap. 17, 23-29): jesteś przed Nim odpowiedzialny.

• Bóg przemówił do ciebie za pośrednictwem Biblii (1 Kor. 15, 3-4): jesteś odpowiedzialny za to, aby Go posłuchać.

• Bóg jest święty i sprawiedliwy (Dz. Ap. 17, 31): On cię musi osądzić.

• Bóg jest dobry i kocha cię (Jan 3, 16): On sprawił, że możesz być zbawiony.

Więcej: Jakiego poselstwa potrzebują dzisiejsze dzieci?

Co Boże Słowo znaczy dla mnie?

„Wzoruj się na zdrowej nauce, którą usłyszałeś ode mnie, żyjąc w wierze i w miłości, która jest w Chrystusie Jezusie” (2 Tym. 1, 13).

1.Wzór zdrowej nauki.

Pojęcie „wzór” w 2 Tym. 1, 13 to „szkic architektoniczny”. Od początku istnienia Kościół Wczesny dysponował jasnym zarysem doktryny. Była to norma, na podstawie której wszelka nauka była sprawdzana. Tymoteusz otrzymał nakaz, aby nie zmieniać treści tego zarysu. Robiąc tak, nie zostałoby mu nic, według czego byłby w stanie sprawdzić nauczycieli, z którymi pracował. My, w XXI wieku, mamy mocno trzymać się tego, czego Apostoł Paweł nauczał w I wieku. W Kościele Wczesnym szerzyła się filozofia zwana antynomianizmem. Głosiła, że „nie jesteśmy pod prawem”. Myśl ta nie zanikła dziś. Wciąż są tacy, co uznają, że jesteśmy pod łaską, nie pod prawem. W oparciu o tę koncepcję uznaje się, że Nowy Testament to zbiór „listów o miłości”, i nie mają one wartości prawnej. Odrzucają oni to, co określają jako „teologię wzorca”. Czy pojęcie „wzór zdrowej nauki” nie wskazuje, że jest jakieś prawo (patrz: 1 Kor. 9, 21; Gal. 6, 2), według którego mamy żyć?

Więcej: Co Boże Słowo znaczy dla mnie?

Potrzebujemy zachęty w czasach zniechęcenia

Hebr. 10, 23. 35 – Cały Boży lud potrzebuje zachęty!

1. Izaak potrzebował zachęty: „W tym kraju… będę ci błogosławił!”

„Wtedy ukazał mu się Pan i rzekł: Nie chodź do Egiptu, ale mieszkaj w kraju, o którym ci powiem. Mieszkaj jako gość w tym kraju, a Ja będę z tobą i będę ci błogosławił, gdyż tobie i potomstwu twemu dam te wszystkie kraje i dochowam przysięgi, którą dałem Abrahamowi, ojcu twemu”(1 Mojż. 26, 2-3).

1 Mojż. 26, 12-13.

Kiedy Izaak zastał kryzys żywnościowy w kraju, w którym mieszkał, Bóg powiedział do niego, aby nie udawał się do Egiptu, ale aby został tam, gdzie był. Bóg obiecał Izaakowi, że pobłogosławi go w tym kraju. I Bóg szczęścił Izaakowi tak, że kiedy siał w tym kraju, zbierał plon stokrotny. Izaak rósł w siłę aż stał się bardzo bogaty.

W ten sam sposób Bóg może błogosławić nas w tych sprawach, w których przeżywamy walki, braki i dotyka nas cierpienie. Może bywamy kuszeni, aby uciec spośród takich sytuacji, gdzie spotykamy ból i zagrożenia.

Bóg obiecuje okazywać Swoją potężną siłę do naszej dyspozycji, i będzie nam szczęścił właśnie w tym miejscu, gdzie napotykamy braki i zagrożenia.

Więcej: Potrzebujemy zachęty w czasach zniechęcenia